ProMind - Een frisse duik in de geest

Er bestaat een aardige vergelijking voor interimmanagers. Ze vliegen binnen, maken veel lawaai, schijten overal op en vliegen daarna weer weg.

Niet helemaal het beeld dat je op LinkedIn van jezelf wilt neerzetten, maar ik moest er wel om lachen. Er zit namelijk wel wat in.

Als interim kom je binnen omdat er iets aan de hand is. Het groeit te hard, processen lopen niet lekker meer, niemand weet precies wie waarvan is of er zijn in de loop der jaren zoveel afspraken bijgekomen dat zelfs de mensen die ze ooit bedacht hebben het overzicht kwijt zijn.

Dan kun je natuurlijk binnenkomen en meteen vertellen wat er allemaal niet klopt. Nieuw organogram, andere processen, nieuw systeem en vooral veel pijlen op een PowerPoint.

Ik kijk liever eerst even.

Hoe werkt het hier nou echt? Waarom staat dat Excelbestand naast het systeem? Waarom controleren drie mensen hetzelfde? En waarom zit iedereen iedere dinsdag in een overleg waarvan niemand meer precies weet waarom het bestaat?

De meeste dingen zijn ooit begonnen met een goede reden. Alleen zijn organisaties nogal goed in dingen toevoegen en een stuk minder goed in ze weer weghalen.
Daar zit een groot deel van mijn interimwerk. Niet de hele organisatie opnieuw uitvinden, maar zorgen dat het weer werkt. Dingen eenvoudiger maken, verantwoordelijkheden helder krijgen en vooral zorgen dat de mensen die er al zitten ermee verder kunnen.

Want ik ben per definitie tijdelijk. Hoe beter ik het doe, hoe sneller ik weer ga.

Dan vlieg ik weg. Maar zonder eerst overal op te hebben gescheten……