De kantoortuin werd uitgevonden om samenwerking te bevorderen. Dat is nooit bewezen.
Het idee ontstond in de jaren zestig in Duitsland. Bürolandschaft heette het: open ruimtes, geen hiërarchie zichtbaar, iedereen gelijk. Bedacht door mensen die geloofden dat omgeving gedrag verandert. En dat klopt. Alleen niet zoals ze hoopten.
Mensen in open kantoren praten minder met elkaar, niet meer. Ze doen oordopjes in, vermijden oogcontact en sturen e-mails naar de collega op twee meter afstand. De samenwerking waarvoor de muren werden gesloopt verdwijnt zodra de muren weg zijn.
Maar de kantoortuin bleef. Niet omdat hij werkt, maar omdat hij goedkoper is. Meer mensen op minder vierkante meters, minder deuren om te kopen. De samenwerking was het verhaal. De bezuiniging was de reden.
Sindsdien zitten miljoenen mensen in ruimtes die zijn ontworpen voor contact maar die eenzaamheid produceren. Met noise-cancelling koptelefoons als standaarduitrusting en vergaderruimtes die je een week van tevoren moet boeken om even rustig na te denken. En dan zijn we verbaasd dat mensen zich niet betrokken voelen.
De kantoortuin lost geen enkel probleem op dat mensen hebben. Hij lost een probleem op dat vastgoed heeft.
Dat simpele feit maakt duidelijk hoeveel van wat wij een werkomgeving noemen nooit voor mensen is bedacht.
Copyright © 2026, Promind. All rights reserved.
