Corona is voor een deel van de jeugd meer dan alleen een leerachterstand.
Afstand houden was normaal, thuisblijven verstandig en risico vermijden verplicht. Voor jongeren viel dat samen met een periode waarin je normaal veel leert door te doen. Uitgaan, proberen, afgaan, ruzie maken, verliefd worden, ergens aan beginnen zonder te weten hoe het afloopt.
Dat haal je niet zomaar weer in.
Ze ervaren nu veel twijfel, keuzestress en angst om verkeerde beslissingen te nemen. Niet omdat er wat aan de hand is, maar simpelweg omdat ze ervaring missen. En als je weinig ervaring hebt, voelt iedere keuze al snel groter dan hij is.
Daar moet je niet een behandeltraject omheen verzinnen.
Ze zijn beter geholpen met een coach die een half jaar beschikbaar is, naar behoefte. Niet iedere week praten omdat het dinsdag is, maar contact als je vastloopt of het even niet weet. Als je een keuze moet maken, iets wilt aangaan of spanning moet verdragen. Leren dat de wereld gewoon doordraait.
Angst wordt niet kleiner door er langer over na te denken. Wel door weer te gaan doen.
Keuzestress verdwijnt niet door de perfecte keuze. Wel door te ontdekken dat je kunt kiezen, fouten maken, bijsturen en opnieuw beginnen.
Voor werkgevers zit daar ook iets in. Wachten tot iemand uitvalt is duur en meestal onnodig. Soms is een beetje begeleiding op het goede moment genoeg om iemand in beweging te houden.
Daar ligt ruimte.