ProMind - Een frisse duik in de geest

Mijn vorige stuk over AI leverde veel reacties op. Alleen niet op LinkedIn, maar privé. Alsof het stiekem moest! Sommigen probeerden me te overtuigen dat een taalmodel wél intelligent is. Anders dan mensen, maar toch. Apart!

Blijkbaar zijn we geneigd iets intelligent te noemen zodra het vloeiend praat. Alsof een goed geformuleerde zin automatisch bewijst dat iemand begrijpt waar hij het over heeft.

Dat is raar. We kennen allemaal wel iemand die prachtig kan praten zonder ergens verstand van te hebben. Consultants die een zaal een uur kunnen boeien zonder ook maar iets zinnigs te zeggen. Politici die een debat winnen zonder een probleem op te lossen. Maar zodra een algoritme overtuigend formuleert, noemen we het intelligent.

Misschien zegt dat minder over AI dan over onszelf.

Een taalmodel doet uiteindelijk maar één ding: het voorspelt welk woord waarschijnlijk het volgende is. Niet omdat het begrijpt wat het zegt, maar omdat het miljarden voorbeelden heeft gezien van hoe mensen schrijven. Dat is indrukwekkend. Maar indrukwekkend is nog iets anders dan intelligent.

Toch merk ik dat zelfs ChatGPT moeite had met die conclusie. Het bleef nuanceren. Het wilde de aanval op AI verzachten. Alsof het ergens een belang had dat verdedigd moest worden.

Heel even betrapte ik mezelf erop dat ik dacht: het voelt zich aangesproken. En misschien is dat wel de grootste prestatie van AI. Niet dat het gevoel heeft. Maar dat wij het gevoel toedichten.

Hmmm?!?