Als je rond de dertig bent, zou je leven zo'n beetje op de rails moeten staan. Tenminste, dat is het beeld. Een goede baan, ambitie, sporten, reizen, vrienden, misschien een relatie. Ondertussen investeer je ook nog in jezelf, bouw je aan een netwerk en probeer je iets van een carrière op te bouwen.
Je werkt hard, verdient vaak een prima salaris, maar een huis kopen lijkt verder weg dan ooit. Dus blijft het geld op je rekening staan, zonder dat je goed weet waarvoor je eigenlijk spaart. Het volgende grote doel blijft steeds een paar jaar opschuiven.
Op je werk is het niet veel beter. Je wilt verantwoordelijkheid, maar krijgt te horen dat ervaring belangrijker is. Je ziet kansen, wilt dingen anders aanpakken en loopt regelmatig tegen collega's aan die al dertig jaar weten waarom iets vooral níét kan (denken ze!).
Niet omdat de één gelijk heeft en de ander niet. Maar omdat de wereld sneller verandert dan organisaties.
Daar komt nog iets bij. Je generatie heeft geleerd dat alles mogelijk is. Volg je passie. Maak impact. Blijf jezelf ontwikkelen. Dat klinkt inspirerend, maar het heeft ook een keerzijde. Als alles mogelijk is, voelt iedere keuze alsof je tegelijkertijd honderd andere kansen laat liggen.
En dus blijf je malen. Over de volgende stap. De volgende baan. De volgende opleiding. De volgende stad. Alsof het echte leven steeds net na de volgende beslissing begint.
Ik spreek veel mensen van rond de dertig. Slim, ambitieus en energiek. Zelden opgebrand, wel vaak opgejaagd. Niet alleen door hun werk, maar ook door de eindeloze vergelijking met anderen. Sociale media, collega's, vrienden; er lijkt altijd iemand te zijn die verder is. Ik denk dat dáár de echte onrust zit. Niet in het werk of de woningmarkt, maar in het gevoel dat je voortdurend achterloopt.
Het helpt om daar even uit te stappen. Niet omdat er iets mis is, maar omdat je af en toe iemand nodig hebt die geen oordeel heeft, geen belang bij jouw keuzes en geen kant-en-klare oplossingen verkoopt. Gewoon iemand die helpt de ruis van het signaal te scheiden.
Misschien ontdek je dan dat het echte leven niet na de volgende beslissing begint, maar vandaag.
Laten we beginnen met een kop koffie.