Niet omdat bedrijfsartsen, psychologen of casemanagers daar bewust mee bezig zijn. Wel omdat rond psychisch verzuim een systeem is ontstaan waarin vooral omzet wordt gemaakt zolang iemand in het systeem zit.
Een ziekmelding staat tegenwoordig gelijk aan consulten, begeleiding, casemanagement, onderzoek, behandeling, re-integratie en rapportages. Hoe meer plasjes, hoe meer factuurtjes. En ondertussen blijft de duur van het psychisch verzuim al jaren stijgen.
Daar zit een flinke scheefgroei. Wie iemand snel en duurzaam weer aan de gang krijgt, verkort het traject. Minder handelingen betekent minder omzet.
Dan moet je niet alleen vragen of iedereen zijn werk netjes doet. Dan moet je ook vragen of het financiële model wel de goede kant op wijst.
Want een systeem dat verdient aan behandelen, begeleiden en begeleiden van het begeleiden, heeft niet automatisch belang bij snelheid.
De belangrijkste vraag zou daarom veel eenvoudiger moeten zijn: hoeveel mensen werken weer, blijven werken en hoe snel?
Zolang die uitkomst ondergeschikt blijft aan het proces, is psychisch verzuim niet alleen een probleem. Het is ook een markt.
Benieuwd hoe wij dat aanpakken? Bel of schrijf me.